UÇAR O. (Yürütücü), ÖZTÜRK İ. İ.
Yükseköğretim Kurumları Destekli Proje, BAP Diğer, 2025 - Devam Ediyor
Tiyosemikarbazon türevli ligandlar, azot, kükürt ve çeşitli donör atomlar içeren bileşiklerdir. Tiyosemikarbazonların ana iskeletinde yer alan azot ve kükürt atomuyla ve de sübstitüe grubunda yer alabilen diğer donör atomlarla metal iyonlarına farklı şekillerde bağlanabilmektedirler. Bu durum koordinasyon kimyası açısından oldukça önemlidir. Tiyosemikarbazonların geçiş metali iyonlarıyla oluşturdukları birçok bileşik bulunurken, ana grup elementleriyle oluşturdukları bileşiklerin sayısının nispeten daha az olduğu görülmektedir. Literatürde heterosiklik tiyosemikarbazonların bizmut(III) bileşiklerinin birkaç örneği bulunmakta ve bu bileşiklerde genellikle çok dişli bağlanma mevcuttur. Heterosiklik tiyosemikarbazonların anyonik ve nötral formda birçok farklı bağlanma türüne sahip olması, farklı koordinasyon yapılarına sahip yeni bizmut(III) halojenür komplekslerinin tasarlanmasına ve yapısal karakterizasyonuna olanak sağlamaktadır
Bu faktörler değerlendirildiğinde sunulan bu proje önerisi kapsamında tiyofen-2-karbaldehit-N-fenil tiyosemikarbazon (Httsc-N-Ph) ve 2-asetiltiyofen-N-fenil tiyosemikarbazon (Hattsc-N-Ph) ligandlarının bizmut(III) klorür, bizmut(III) bromür ve bizmut(III) iyot ile oluşturacakları altı adet yeni kompleksin elde edilmesine yönelik çeşitli çözücü sistemlerinde ve farklı reaksiyon koşulları kullanılarak deneysel çalışmalar yapılacaktır. Elde edilen bu komplekslerin yapıları erime noktası analizi, elementel analiz, molar iletkenlik analizi, kızılötesi spektroskopisi, raman spektroskopisi, 1H ve 13C-NMR spektroskopisi, TG-DTA analizi yöntemleri ile aydınlatılacaktır. Yapıları tek kristal X-ışını kırınımı analizine uygun olan komplekslerin kristal yapıları belirlenecektir. Kristal yapıları belirlenen bizmut(III) halojenür-tiyosemikarbazon komplekslerinin moleküller arası etkileşimleri Hirshfeld yüzey analizi yöntemi ile incelenecektir. Sonuç olarak bizmut(III) halojenürlerin tiyosemikarbazonlarla oluşturdukları yeni bileşiklerle literatürdeki bizmut-tiyosemikarbazon bileşiklerinde görülen eksikliği giderilmesi beklenmektedir.