Tez Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, İletişim Fakültesi, Gazetecilik Bölümü, Türkiye
Tez Danışmanı: Prof. Dr. Nur Betül Çelik
Tezin Onay Tarihi: 2016
Tezin Dili: Türkçe
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:
Bu çalışmada gençlik yıllarından itibaren felsefede formel mantık kaynaklı özdeşlik (identity) ilkesini, totalite (bütünlük) düşüncesi ile olan bağlantısından hareketle eleştiren Adorno'nun gençlik yıllarından beri süregelen bu eleştirilerini yeni bir diyalektik model (negatif diyalektik) önererek nasıl temellendirdiği üzerinde durulacaktır. Adorno özdeşliğe ve totaliteye dayanmayan, özdeşsizlik ve olumsuzlama üzerinde yükselen negatif diyalektiğini, Platon'dan itibaran süregeldiğini düşündüğü diyalektiğin olumsuzlama momentini olumlu bir sonuç elde etmek için kullanan ve uzun bir geçmişe sahip diyalektik geleneğe bir tepki olarak ortaya koymuştur. Hegel Adorno'nun zihninde, sert bir şekilde eleştirdiği bu uzun geçmişe sahip yanılgı dolu diyalektik geleneğin son büyük temsilcisi ve bu süregiden yanılgıya (olumsuzlama aracalığıyla olumlu bir sonuç elde etmek üzerine formüle edilen diyalektik yanılgısına) anti-diyalektik bir ilke olan "olumsuzlamanın olumsuzlaması" formülünü yerleştirmesiyle de bu diyalektik yanılgının asıl sistemleştiricisidir. Bundan hareketle Adorno negatif diyalektiğe çok geniş bir felsefeci ve felsefi akıma yayılan bir eleştirel potansiyel yüklemiş olmasına rağmen negatif diyalektiğin asıl hedefi olarak Hegel'i ve onun anti-diyalektik bir ilke olan "olumsuzlamanın olumsuzlaması" üzerine temellendirdiği diyalektiğini seçmiştir.