MİMARİ RESTORASYONDA SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK PERSPEKTİFİ: TARİHÎ AVANOS KÖPRÜSÜ ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME


Creative Commons License

Akman E., Beycan A. D. O.

YOBÜ III. ULUSLARARASI ORTA ANADOLU SEMPOZYUMU, Yozgat, Türkiye, 14 - 16 Mayıs 2026, ss.76-77, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: Yozgat
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.76-77
  • Yozgat Bozok Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Kültürel mirası korumada temel bir disiplin olan mimari restorasyon kavramı, sürdürülebilirlik yaklaşımının yeniden değerlendirilmesini gerektirmektedir. Bu yaklaşım, çevresel, kültürel, sosyal ve ekonomik sürdürülebilirliği içeren disiplinler arası bir bakış açısı gerektirir. Çağdaş koruma anlayışı, kültür varlıklarının özgünlüğünü koruyarak gelecek kuşaklara aktarılmasını amaçlamaktadır. Ancak değişen yaşam koşulları nedeniyle birçok tarihi yapı özgün işlevini yitirmekte ve işlevsiz bırakılmaktadır. Bu durum, yeniden işlevlendirme uygulamalarını sürdürülebilir restorasyonun temel araçlarından biri haline getirmiştir. Yerel malzemenin kullanımı ve geleneksel yapım teknikleri, tarihi yapıların doğası gereği sürdürülebilir olmasını sağlarken, yeniden kullanım uygulamaları da ekonomik, sosyal ve kültürel sürekliliği güçlendirmektedir. Uluslararası literatürde sürdürülebilir koruma, yalnızca fiziksel müdahalelerle sınırlı olmayıp, toplumsal bellek, kimlik ve duygusal bağların korunmasını da kapsayan bütüncül bir yaklaşım olarak ele alınmaktadır. Toplumsal katılım, sürdürülebilir restorasyon süreçlerinin başarısında belirleyici bir unsur olup, UNESCO’nun yaklaşımıyla uyumlu şekilde kültürel çeşitliliği ve aktif katılımı esas alan uygulamalar hem koruma çalışmalarını güçlendirmekte hem de toplumsal kalkınmayı desteklemektedir. Bu çalışmada, Nevşehir ili Tarihi Avanos Köprüsü’nün restorasyon sürecinin sürdürülebilirliğe olan katkıları ele alınmıştır. Çalışmanın yöntemi olarak, literatür taraması ve belgeleme çalışmalarına dayalı analiz yaklaşımı benimsenmiştir; bu kapsamda mevcut bilimsel kaynaklar incelenmiş, yerinde gözlem ve fotoğraf ile belgeleme çalışmalarıyla elde edilen veriler bütüncül bir şekilde değerlendirilerek tarihi köprünün restorasyon analizi yapılmıştır. Tarihî Avanos Köprüsü, 1902–1906 yılları arasında inşa edilmiş, 1926 yılında tabliyesinin betonarme olarak yenilenmesiyle kullanımını sürdürmüştür. Bu köprü şehrin Gülşehir, Ürgüp, Nevşehir ve çevre kasabalara bağlantısını artırmış ve imar faaliyetlerinin gelişmesinde önemli rol oynamıştır. 11 taş ayak üzerine 152,25 m uzunluğunda ve 5,30 m genişliğinde inşa edilen bu yapı restorasyon öncesinde de yaya ve taşıt trafiğine hizmet vermektedir. Eserin özgün nitelikleri korunarak, yapısal ömrünü tamamlamış betonarme tabliye çelik sistemle yenilenmiştir. Hasarlı ayaklar tamamlama yöntemiyle restore edilmiş, ayaklara tahkimat ve güçlendirme yapılmıştır. Köprünün, yaya ve taşıt geçişine güvenli biçimde hizmet vermesi sağlanmış ve sadece iki yakayı bağlamakla kalmayıp köprü turistik bir odak noktası haline getirilmiştir. Sonuç olarak Tarihi Avanos Köprüsü; dönemsel ihtiyaçlar doğrultusunda sosyal, kültürel ve çevresel olarak sürdürülebilirliğini korumuş ve günümüzde hem ulaşım hem de turizm işleviyle kent yaşamına değer katmaya devam etmektedir.  Anahtar Kelimeler: Kültürel Miras, Sürdürülebilirlik, Restorasyon, Tarihi Köprü, Yeniden İşlevlendirme