4th International Conference on Pioneer and Innovative Studies 2026, Konya, Türkiye, 18 - 19 Ocak 2026, ss.92-96, (Tam Metin Bildiri)
Kimlik üzerinden Hindistan tarihyazımı çalışmasında, ülkedeki tarihyazımı ile milliyetçilik
arasındaki ilişki ele alınırkan tarihyazımını araç olarak gücü elinde bulunduranlar kullanmıştır.
Çalışmanın odak noktası Narendra Modi döneminde yükselen Hindu milliyetçiliğinin tarihyazımını nasıl
siyasallaştırdığı etrafında incelemektedir. Batı merkezli, kronolojik ve yazılı kaynaklara dayalı
tarihyazımı anlayışının tam tersine Hindistan’ın sözlü gelenekler, destanlar ve dini metinler etrafında
şekillenen kendi şahsına münhasır bir tarih anlatısına sahip olduğunun altı çizilmektedir. Bu bağlamda
Hint tarihyazımındaki temel kırılma noktaları vurgulanmakta; sözlü kaynakların belirleyici rolü, kolonyal
müdahalenin dönüştürücü etkisi ve bağımsızlığa giden dönemde Kongre Partisi’nin siyasal ve düşünsel
katkıları ön plana alınarak incelenmiştir. Makalede, Gandhi ve Nehru’nun çoğulcu, kapsayıcı ve seküler
milliyetçilik anlayışı ile Savarkar’ın dışlayıcı ve tek tipleştirici Hindutva ideolojisi dönemin tarihsel ve
toplumsal koşullarıyla birlikte ele alınmıştır. Modi döneminde Hindutva’nın devlet politikalarına
yansımaları; eğitim müfredatının yeniden yazılması, Müslüman yöneticilerin tarihten silinmesi ve
ötekinin kurumsal olarak inşa edilmesi üzerinden tartışılmıştır. Tarihyazımı aracı sürecinden tarihin
normatif bir araç haline getirilerek ulusal kimliğin yeniden kaleme alındığı ve bu sürecin iç ve dış
politikada kapsayıcı olmayan milliyetçilik biçimlerini güçlendirdiğine dikkat çekilmiştir. Bu yönüyle
çalışma, çağdaş Hindistan siyasetinde tarihyazımının ideolojik işlevine dair eleştirel bir okuma
sunmaktadır. Ayrıca çalışma, Hindistan örneği üzerinden tarihyazımı, kimlik inşası ve iktidar ilişkileri
arasındaki etkileşimin post kolonyal bağlamda nasıl yeniden üretildiğini göstermeyi hedeflemektedir.