HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNDE YEME TUTUMLARI, BEDEN ALGISI, BENLİK SAYGISI VE İLİŞKİLİ ETMENLER

Uzun R., Balcı E., Günay O., Özdil K., Küçük G.

Ankara Sağlık Bilimleri Dergisi, cilt.7, sa.2, ss.48-63, 2018 (Hakemli Dergi)

  • Yayın Türü: Makale / Tam Makale
  • Cilt numarası: 7 Sayı: 2
  • Basım Tarihi: 2018
  • Dergi Adı: Ankara Sağlık Bilimleri Dergisi
  • Derginin Tarandığı İndeksler: Index Copernicus, Sobiad Atıf Dizini
  • Sayfa Sayıları: ss.48-63
  • Yozgat Bozok Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Amaç: Çalışmada, hemşirelik bölümünde okuyan kız öğrencilerin yeme tutumları, beden algısı, benlik saygısı ve ilişkili etmenlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmanın evrenini Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Hemşirelik bölümü kız öğrencileri oluşturmuş (N=324) ve çalışma 181 kişi ile tamamlanmıştır. Öğrencilere Tanıtıcı Bilgi Formu, Yeme Tutumu Testi, Beden Algısı Ölçeği, Benlik Saygısı Ölçeği uygulanmış ve bireylerin beyanlarına göre alınan boy ve ağırlık bilgileri ile Beden Kitle İndeksleri hesaplanmıştır. Bulgular: Bedenini normal algılayan öğrencilerde yeme bozukluğu %14.3 iken aşırı kilolu algılayan öğrencilerde bu risk %83.3’e çıkmaktadır. Çalışmada öğrencilerin %24.3’ünde yeme bozukluğu, %30.9’unda düşük beden algısı olduğu, %10.5’inde ise düşük benlik saygısı olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin beden kitle indeksi ile beden algısı, günlük aktivite durumu ile yeme bozukluğu ve beden algısı, sigara ve alkol kullanma ile yeme bozukluğu arasındaki farklar istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Öğrencilerin kilo verme yöntemleri ile yeme bozukluğu arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Benlik saygısı ölçeği ile zayıflama ilacı kullanma arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.05). Çalışmada, anne baba eğitim düzeyi ile yeme bozukluğu arasında ilişki istatistiksel olarak anlamlı ve anne babaların eğitim durumu yükseldikçe öğrencilerde yeme bozuklukları görülme sıklığının arttığı bulunmuştur. Sonuç: Çalışmada öğrencilerin; anne- baba eğitim düzeyi, sigara-alkol kullanma, günlük aktivite ve kilo verme yöntemi uygulama durumları ile yeme bozukluğu arasında; günlük aktivite, ağırlığı ile ilgili düşünce ve bitkisel yöntem kullanma ile beden algısı arasında; zayıflamak için ilaç kullanma ile benlik saygısı arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu sonucuna varılmıştır.