Akademik Veri Yönetim Sistemi
KENTSEL DİRENÇLİLİK: AFETLER, İKLİM VE MEKÂNSAL STRATEJİLER, Dr. Öğr. Üyesi Nurbanu ÖZKARTAL,Yüksek Şehir Plancısı Çisem SEYHAN, Editör, İksad Yayınevi, Ankara, ss.3-30, 2025
Bu çalışma, iklim değişikliğinin kentler üzerindeki etkileri bağlamında sürdürülebilirlik ve
dirençlilik kavramlarını birlikte değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın temel
problemi, iklim dostu kentlerin oluşturulmasında mimari tasarım ve planlama kararlarının,
ekolojik sürdürülebilirlik ve kentsel dirençlilik arasındaki dengeyi nasıl sağlayabileceğidir.
Çalışmada literatür incelemesi ve güncel örneklerin analizi yoluyla, sürdürülebilirlik ve
dirençlilik kavramlarının karşılıkları tartışılmıştır. Doğa temelli çözümler, kompakt kent
modelleri, düşük karbonlu yapı teknolojileri, esnek konut tipolojileri ve yeşil ulaşım
stratejilerinin hem sürdürülebilirlik hem de dirençlilik hedeflerine katkı sunduğu elde edilmiş
bulgular arasındadır. Ayrıca, afet sonrası yeniden yapılanma süreçleri incelendiğinde, bu iki
kavram arasında uyumun sağlanamamasının mekânsal, ekolojik ve toplumsal kayıpları
artırdığı görülmüştür. Sonuç olarak, mimarlık disiplini iklim dostu kentlerin inşasında
yalnızca fiziksel mekân üretimiyle sınırlı olmayan; ekosistem hizmetlerini destekleyen,
kaynak verimliliğini gözeten ve toplumsal katılımı güçlendiren bütüncül bir yaklaşım
geliştirmek durumundadır. Bu çalışma, sürdürülebilirlik ve dirençlilik ilkelerinin kurmuş
olduğu bağlantı, geleceğin kentleri için vazgeçilmez bir planlama ve tasarım çerçevesi
sunduğunu ortaya koymaktadır.
This study aims to jointly examine the concepts of sustainability and resilience in the context of the impacts of climate change on cities. The main research problem focuses on how architectural design and planning decisions can achieve a balance between ecological sustainability and urban resilience in the development of climate-friendly cities. Through a review of the literature and the analysis of contemporary examples, the conceptual correspondences and intersections between sustainability and resilience are discussed. The findings indicate that nature-based solutions, compact city models, low-carbon building technologies, flexible housing typologies, and green transportation strategies contribute simultaneously to both sustainability and resilience objectives. Moreover, an examination of post-disaster reconstruction processes reveals that the failure to ensure coherence between these two concepts leads to increased spatial, ecological, and social losses. Consequently, the architectural discipline is required to adopt a holistic approach to the construction of climate-friendly cities—one that extends beyond the mere production of physical space to support ecosystem services, promote resource efficiency, and strengthen social participation. This study demonstrates that the interrelationship established between sustainability and resilience principles provides an indispensable planning and design framework for the cities of the future.