SPOR BİLİMLER FAKÜLTESİ ÖĞRENCİLERİNİN DİJİTAL SERBEST ZAMAN YÖNELİMLERİNİNİNCELENMESİ
1. Acaris Uluslararası Yeditepe Bilimsel Araştırmalar ve İnovasyon Kongresi, İstanbul, Türkiye, 29 - 30 Ağustos 2026, ss.142-157, (Tam Metin Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
- Basıldığı Şehir: İstanbul
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.142-157
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Yozgat Bozok Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Bu araştırmanın amacı, Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerinin dijital serbest zaman yönelimlerini iletişim, sosyal etkileşim, psikolojik yönelim ve uygulama kullanımı boyutlarında incelemek; yönelimlerin cinsiyet, yaş, öğrenim görülen bölüm, günlük dijital ortamda geçirilen süre, tercih edilen dijital platform ve serbest zamanı değerlendirme biçimine göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek ve bulguları üniversite spor ve rekreasyon hizmetlerinin planlanması açısından değerlendirmektir. Betimsel nitelikte kesitsel tarama modelinde yürütülen araştırmaya, uygun örnekleme yöntemiyle belirlenen 450 öğrenci katılmıştır. Veriler, Turhan ve Tutar (2023) tarafından geliştirilen 18 maddelik Dijital Serbest Zaman Yönelimi Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Analizlerde betimsel istatistikler, bağımsız örneklemler t-testi, tek yönlü varyans analizi ve Welch varyans analizinden yararlanılmıştır. Dijital serbest zaman yönelimi puanları cinsiyet, yaş ve öğrenim görülen bölüme göre anlamlı biçimde farklılaşmamıştır. Günlük dijital ortamda geçirilen süreye göre iletişim, sosyal etkileşim, psikolojik yönelim ve toplam puanda; tercih edilen dijital platforma göre tüm alt boyutlar ve toplam puanda anlamlı farklılıklar belirlenmiştir. Oyun ve sosyal medya platformlarını tercih edenlerin puanları, dizi/film platformlarını tercih edenlerden daha yüksektir. Serbest zamanı değerlendirme biçimine göre iletişim, uygulama kullanımı ve toplam puanda anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Kafe, restoran ve eğlence merkezlerini tercih edenlerin iletişim ve toplam puanları diğer iki grubunkinden; uygulama kullanımı puanları ise dijital ortamı tercih edenlerinkinden daha yüksektir. Anlamlı sonuçlara ilişkin etki büyüklükleri düşük düzeydedir. Bulgular, dijital serbest zaman yöneliminin bazı davranışsal değişkenlere göre farklılaşırken incelenen demografik değişkenlere göre farklılaşmadığını göstermektedir. Bu sonuçlar, üniversite spor ve rekreasyon hizmetlerinde iletişim kanalları ve program duyurularının planlanmasına yönelik ön ihtiyaç verisi sunabilir; ancak doğrudan hizmet talebi veya hizmet etkililiği göstergesi olarak yorumlanmamalıdır.