Türk Hukukunda Sınır Dışı Edilme
2nd Eurasian Conference on Language and Social Sciences, Antalya, Türkiye, 29 Eylül - 01 Ekim 2017, ss.104, (Özet Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
- Basıldığı Şehir: Antalya
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.104
- Yozgat Bozok Üniversitesi Adresli: Hayır
Özet
Sınır dışı etme, bir yabancının zorla ülke sınırlarından dışarı çıkarılmasıdır. Anayasa’nın 19. Maddesi yabancı ve vatandaş ayrımı yapmaksızın herkesin kişi hürriyetine ve güvenliğine sahip olduğunu kabul etmiştir. Sınır dışı etme, kişi dokunulmazlığı bakımından kabul edilen eşitlik ilkesine getirilen önemli istisnalardan biridir. Anayasa’nın 16. Maddesinde yabancıların temel hak ve hürriyetlerine ilişkin sınırlamaların kanunla yapılması gerektiği düzenlendiğinden sınır dışı edilmeye ilişkin düzenlemelerin kanunla yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.
6458 sayılı yabancılar ve uluslararası koruma kanunu (YUKK) öncesi dönemde uluslararası alanda gözetim altında tutma sebeplerinin ve süresinin ilgiliye bildirilmemesi, gözetim altında tutmaya karşı adli yolların yeterli ve etkin olmaması gerekçesiyle Türkiye aleyhine kararlar verilmiştir. Tüm bu nedenler göz önünde bulundurularak YUKK’ta sınır dışı ile ilgili esas ve usuller detaylı şekilde düzenlenmiştir.
Sınır dışı edilme hükümlerinin özünde, bulunduğu ülkenin kamu düzenini ihlal eden bir yabancı bulunmaktadır. Sınır dışı edilecek kişinin mutlaka yabancı olması, bir başka deyişle türk vatandaşı olmaması gerekmektedir. Bunun nedeni Anayasa’da açıkça hüküm altına alınan vatandaşının sınır dışı edilememesi ilkesidir. Anayasa’nın 23. Maddesinde açıkça ‘vatandaş sınır dışı edilemez’ denilmek suretiyle vatandaşın kamu düzenine aykırı herhangi bir hareketinin bulunması halinde cezasının devlet tarafından verileceği hüküm altına alınmıştır.
Bu bildirinin amacı 2014 yılında yürürlüğe giren 6458 sayılı YUKK hükümlerini esas alarak sınır dışı etme nedenleri, sınır dışı etme usulü, sınır dışı etme kararına karşı yargı yolu ve sınır dışı etme kararının sonuçları hakkında bilgi vermektir ve kanun hükümleri konusunda değerlendirmede bulunmaktır.