ISPEC JOURNAL OF AGRICULTURAL SCIENCES, cilt.10, sa.1, ss.81-93, 2026 (TRDizin)
Bu çalışmada; Türkiye, İtalya ve Ukrayna orijinli sekiz ekmeklik buğday çeşidi ile bunların melezlenmesinden elde edilmiş yedi hattın karakterizasyonunun yapılarak, incelenen özellikler bakımından ebeveyn çeşitlerle karşılaştırmalar yapılması amaçlanmıştır. Deneme; Yozgat’ta 2023-2024 yetiştirme döneminde, Tesadüf Blokları Deneme Desenine göre ve 3 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Araştırma sonuçlarına göre genotiplerin başaklanma süresi 108.3-121.7 gün, bitki boyu 79.2-116.6 cm, bayrak yaprak ayası eni 1.28-1.59 cm, bayrak yaprak ayası boyu 10.8-19.4 cm, bayrak yaprak ayası alanı 10.95-21.97 cm2 , bayrak yaprak kın uzunluğu 16.9-22.7 cm, çıplak üst boğum arası uzunluğu 11.8-23.9 cm, metrekarede fertil başak sayısı 323.3-573.3 adet, başak uzunluğu 7.7-11.5 cm, başakta başakçık sayısı 18.0-22.5 adet, kılçık uzunluğu 5.6-9.3 cm, başak sıklığı 19.7-25.8 adet 10 cm-1 , başakta tane sayısı 30.0-54.5 adet, başak verimi 1.21-2.20 g, tane verimi 344.5-547.0 kg da-1 , hasat indeksi %30.2-37.9, bin tane ağırlığı 31.9-44.7 g, hektolitre ağırlığı 78.5-82.2 kg, protein oranı %15.0-18.6 arasında belirlenmiştir. Ekmeklik buğday hatları 457.3 kg da-1 tane verimi ortalaması ile ebeveyn çeşitler ortalamasının (388.1 kg da-1 ) üzerinde performans göstermiştir. Tane verimi bakımından ebeveyn çeşitlerden Bayraktar 2000 ve Zlatoglava; hatlarda ise Hat-1, Hat-2, Hat-4 ve Hat-7 en yüksek değerleri gösteren genotipler olarak belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar, bu çalışmada kullanılan ekmeklik buğday hatlarının umut verici olduğunu göstermektedir. Bu nedenle, farklı ekolojilerde ve daha fazla sayıda lokasyonda denemeler yapılması, genotiplerin performansı ve genotip × çevre interaksiyonları hakkında değerli bilgiler sağlayacaktır.