Bitkisel Yağ Esaslı Emülsiyonların Hazırlanması ve Karakterizasyonu

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Yozgat Bozok Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, KİMYA ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2026

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: FATMA KÜRTÜNCÜOĞLU

Danışman: Ali Delibaş

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Daha sonra doldurulacaktEndüstriyel kenevir, tüm bileşenleri açısından ekonomik konsepte sahip değerli bir bitkidir. Kenevir tohumu yağı da ekonomik açıdan önemli bir ham maddedir. Ancak kenevir yağında ki yüksek doymamış yağ asitleri içeriği nedeniyle, suda çözünürlüğünün düşük olmasına ve kimyasal kararsızlığa yol açmakta bu da sonuçta zayıf biyo yararlanıma sebep vermektedir. Bu nedenden dolayı kenevir yağı esaslı emülsiyonların hazırlanması önemlidir Bu çalışma kapsamında kenevir çekirdeği yağı, zeytinyağı ve çörek otu yağı kullanılarak, üç farklı yağ oranına (%5, %10 ve %15) sahip su bazlı emülsiyonlar hazırlanmıştır. Emülsiyonların hazırlanması sürecinde Span 80, Polisorbat 60, Polisorbat 80, monodigliserid gibi farklı emülgatörlerden ve sakkarozdan yararlanılmıştır. Hazırlanan emülsiyonların karakterizasyonu amacıyla emülsiyon stabilitesi, kremalaşma indeksi, zeta potansiyel, damlacık boyutu dağılımı, FTIR spektrumları ve renk parametreleri değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, yağ türü, yağ oranı ve kullanılan emülgatör tipinin emülsiyonların fizikokimyasal ve reolojik özellikleri üzerinde belirleyici bir etkiye sahip olduğunu göstermiştir. Elde edilen sonuçlarda yağ ve emülgatör tipinin zeta potansiyeli ve partikül boyutunu belirgin şekilde etkilediğini göstermiştir. Polisorbat 80 içeren ve sakkaroz bulunmayan sistemler daha küçük partikül boyutu ve daha yüksek elektrostatik stabilite görülmüştür. Kenevir yağı–zeytinyağı kombinasyonları, diğer sistemlere kıyasla daha homojen emülsiyon yapıları oluşturmuştur. EAI değerleri emülgatör tipi ve yağ fazı kompozisyonuna bağlı olarak değişmiş, Span80–polisorbat sistemleri daha yüksek emülsiyon aktivitesi sağlamıştır. İkili yağ sistemlerinde KY–ZY emülsiyonları, KY–ÇY' ye kıyasla daha yüksek ve daha stabil EAI değerleri göstermiştir.